Z wykształcenia jestem psychoterapeutą i teologiem.

  • Studium Psychoterapii Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich, Warszawa
  • Stowarzyszenie NEST (New Experience for Survivors of Trauma) certyfikat psychoterapeuty 2018 rok (http://www.nest-terapia.eu)
  • Teologia (Papieski Wydział Teologii) obecny wydział teologii UAM Poznań


 Za podstawę psychoterapii uznaję antropologię filozoficzną chrześcijańską, zakładając, że człowieka stanowi sfera cielesna, psychiczna i duchowa oraz, że każdy z tych elementów jest równie istotny. Przyjmuję, że osoba zmierza ku wolności integrując poszczególne elementy.

  W pracy psychoterapeuty korzystam z kilku modalności: poznawczo - behawioralnej, terapii schematów, elementów podejścia systemowego a także elementów podejścia psychodynamicznego. Za najbliższą mi uznaję jednak psychoterapię egzystencjalną; to tam spotykam człowieka w sytuacjach granicznych. Odbyłem zakończone certyfikatem szkolenie z terapii NEST, które daje mi możliwość pomocy osobom dotkniętym traumą.

  Refleksja egzystencjalna pozwala na dotarcie do trosk ostatecznych, które mogą sprawić, że człowiek znajduje się w dryfie życiowym, a są to m.in. lęk przed śmiercią, doświadczenie przemijania, poczucie braku sensu życia, poczucie braku wolności, kwestia odpowiedzialności, doświadczenie izolacji. Zobaczenie tych spraw w kontekście egzystencjalnym daje możliwość przyjęcia i uznania, że troski ostateczne nie są przejawem patologii i choć mogą się w skrajnych przypadkach przyczynić do powstawania zaburzeń psychicznych to pozostają jednak normalnym doświadczeniem każdego człowieka w jego drodze życia. 

 Zakres moich zainteresowań w teologii dotyczy wpływu zaburzeń psychicznych na odpowiedzialność moralną osoby. 

 Refleksji podlega to, w jaki sposób na podejmowanie decyzji mogą mieć wpływ objawy i zaburzenia neurotyczne oraz kwestia, czy osoba podejmuje wybory w sposób wolny i zintegrowany. Celem w tym wypadku jest określenie w jakim stopniu osoba w swoich zachowaniach jest podległa zaburzeniu lub chorobie, a gdzie pozostaje wolna w swoim wyborze. Gdzie zatem jest odpowiedzialna a gdzie tej odpowiedzialności nie potrafi podejmować. Dookreślenie tych elementów pozwala często pacjentowi wyzwolić się z poczucia winy oraz negatywnych ocen na swój temat. 

 Jednocześnie na drugim biegunie moich zainteresowań teologicznych stoi temat potencjału rozwojowego; pomagam go pacjentom odkryć i zachęcić do wzięcia odpowiedzialność za jego rozwój.

  Elementem bardzo istotnym jest obraz Boga, który jawi się pacjentowi oraz zobaczenie powiązań tego obrazu z etapem rozwoju i dojrzałości człowieka.